บทนำ
ปากก็หวาน หุ่นก็เรียกความแข็งขึง ผิวช่างเปล่งแสงออร่า
มีหรือ “สิงหราช เฉิน” จะยอมปล่อยให้หลุดมือ
มันต้องตามไปจับถอดสำรวจให้ถ้วนทั่ว
ทุกซอกทุกมุมยิ่งเมื่อ “แฟนนิง แฮริสัน” แม่ซีไอเอสาว
ที่ปลอมตัวแฝงเร้นอยู่ในรังของมนุษย์ผู้สวมหน้ากากต่อสังคม
เขาก็อยากเปิดดูเนื้อกายหญิงสาวทุกตารางนิ้ว
ขณะที่เธอก็คิดจะปิดซ่อนตัวอยู่ตลอดเวลา
ทำไงได้เขามันพวกอยากรู้อยากเห็น อย่างกับเด็กเพิ่งท่องโลกกว้าง
แม่คุณเอ๊ยคิดจะรีดเชื้ออินทรีไปผสมเทียมอย่างนั้นเหรอ
ไม่ง่ายหรอกมั้งของอย่างนี้ต้องผสมพันธุ์กันจริงๆ
ถึงจะได้มันส์ไปพร้อมๆ กัน “อินทรี เฉิน”
คุณชายเล็กแห่งสกุล “เฉิน” อันยิ่งใหญ่เกรียงไกร
เขาช่างโฉมงามคุณสมบัติเพียบพร้อม ถูกตาต้องใจสาวโสดอยากมี “เบบี๋”
แต่ไม่อยากมี “ผัว” จ้องจะใช้มือรีดเชื้อจากพ่อนกยักษ์
ดังนั้นนกผู้องอาจเช่นเขาจึงซ้อนแผนด้วยการสอนบทเรียนการผสมพันธุ์
ระหว่างชายหญิงในแบบถูกวิธีให้กับหล่อนจนครางกันทั้งคืน
บท 1
เสียงเพลงดังกระหึ่มในผับเรดดรากอน ผับชั้นสูงใต้ถุนโรงแรมเจ็ดดาว ซีดรากอน กิจการอีกหนึ่งภายใต้ร่มเงาอันยิ่งใหญ่ อย่างสกุลเฉิน ค่ำคืนพิเศษเช่นคืนนี้คืองานเลี้ยงสรรค์แบบส่วนตัวของคนในสกุลเพื่อต้อนรับสู่อ้อมกอดครอบครัว ดังนั้นคุณชายสามหรือสิงหราช เฉิน จึงปิดสถานที่ผับใต้ถุนโรงแรมโดยล่อนการ์ดเชิญเฉพาะ ‘ผู้หญิง’ และกติกาการเข้าร่วมงานปาร์ตี้ต้องสวมชุดดำเซ็กซี่เท่านั้น จึงจะมีสิทธิ์เข้าร่วมงานได้
เวลา 21.00 น. เจ้าภาพยังไม่ปรากฏกายหากแต่สาวสวยในชุดสีดำเซ็กซี่ เย้ายวนได้ทยอยกันเข้ามาในงานจวนเต็มพื้นที่ แต่ละนางวาดลวดลายส่ายสะโพก โยกเย้าไปตามจังหวะเพลงเร้าใจในแบบฉบับเฉพาะที่คิดว่าถนัดของตน งานนี้อาหารเครื่องดื่มไม่อั้นที่สำคัญฟรีตลอดงาน
“เลโองานเลี้ยงคืนนี้ม้ากับป๊าขอตัวนะ” ไอยราเอ่ยปากกับบุตรชายคนที่สาม หรือคุณชายสามทายาทคนสำคัญอีกคนหนึ่งในสกุล ก็พ่อนกขมิ้นของม่าม้าไอนั่นประไร
“ได้ยังไงครับม้า ก็ในเมื่อเป็นการเลี้ยงต้อนรับเลโอนี่ครับ” บุตรชายส่งเสียงกระเง้ากระงอด เพื่ออ้อนให้มารดาไปงานเลี้ยงการกลับมาของเขาที่เรดดรากอน ทั้งที่เมื่อคืนวานที่คฤหาสน์มังกรได้มีการจัดเลี้ยงต้อนรับสิงหราช แบบส่วนตัวไปแล้วก็ตามที ก็คนโสดขี้เหงาต้องโหยหางานเลี้ยงเป็นธรรมดา
“ไปกันเถอะม้ากับป๊าแก่มากแล้วไปเย้วเย้ว...กับหนุ่มสาวไม่ไหว เสียงเพลงก็ดังแสบแก้วหู” ไอยราที่นั่งข้างสามีอย่างอาวุธโปกมือปัดให้บุตรชายไปกันตามลำพัง
“ถ้าม้าต้องการอย่างนั้นก็ได้ครับ ในเมื่อที่บ้านเราก็จัดเลี้ยงออกใหญ่โตไปแล้ว งานนี้เลโอก็ตั้งใจเลี้ยงฉลองเฉพาะเพื่อนๆ อยู่แล้ว ถ้าม้าเห็นแบบนั้น เลโอก็ไม่ขัดใจนะครับ ถ้าอย่างนั้นเลโอขอตัวนะครับม้า ป่านนี้ชายเล็กรอแย่แล้ว”
“จ้ะไปเถอะ ถ้ากลับไม่ไหวค้างที่โรงแรมเลยก็ได้นะ อย่าขับรถกลับบ้าน” ไอยราพยักเพยิดให้กับสิงหราช
“ได้ครับม้า ไปนะครับป๊ารูปหล่อ ว่าแต่ป่านนี้พี่ไทเกอร์ กับพี่ดรากอนไปถึงหรือยังน๊า” สิงหราชล่ำลาบิดาและมารดา พลางนึกไปถึงพี่ชายทั้งสองที่สมัครเข้าสมาคมกลัวเมียไปเรียบร้อยแล้ว
และทั้งสองออกเหย้าออกเรือนแยกบ้านไปอยู่ที่หนึ่ง ด้วยเหตุผลของมารดาที่ว่าไม่อยากให้สะใภ้ลำบากในการอยู่ร่วมชายคากับพ่อแม่สามีตามธรรมเนียมคนจีน พยัคฆ์แต่งภรรยาเข้าสกุลก็จริง แต่ต้องไปอยู่บ้านภรรยาเพราะรายนั้นไม่มีใคร ส่วนมังกรแยกไปอยู่เรือนหอที่ไอยรากับอาวุธให้เป็นสินสอดแก่คู่บ่าวสาวในวันสู่ขอ
สิงหราชก้าวไปยังหน้าบ้าน โดยมีรถยนตร์คันหรูสำหรับเขาจอดรออยู่แล้วพร้อมด้วยคนขับที่ยืนรอบริการแด่คุณชายสามแห่งสกุลผู้มั่งคั่ง
“เชิญครับคุณชายสาม” คมเข้มเปิดประตูด้านหลังรถหรูให้กับเจ้านายตัวสูงมาดหล่อ พ่อรวย เสน่ห์จัดจ้าน ในบรรดาลูกๆ ของไอยรา สิงหราชค่อนข้างคมเข้มกว่าพี่น้องคนอื่นๆ ทั้งนี้ด้วยการที่เขาชอบเดินทาง อยู่ไม่เคยนิ่งจึงได้ฉายา พ่อนกขมิ้นจากพี่ๆ น้องๆ อย่างที่เขาเคยเป็น และที่สำคัญพูดจาขวานผ่าซาก ปากกับใจตรงกันเกินไปบางทีก็ตรงมากจนน่าหมั่นไส้
“เอากุญแจมานี่ฉันจะขับไปเอง” ฝ่ามือหนายื่นไปตรงหน้าคนขับรถที่มารดาสรรหามาไว้บริการบุตรชายคนที่สามที่เพิ่งยอมกลับมาอยู่บ้านตามคำขอร้องทั้งบิดาและมารดา สิงหราชเดินทางทั่วทุกมุมโลกไม่เคยชอบคนคอยรับใช้ใดๆ เลยเขามักไปไหนมาไหนด้วยตัวของตัวเอง เพราะชอบอิสระเหนือสิ่งอื่นใด
“แต่...” นายคมเข้มคนขับรถชักลังเล เขาไม่กล้าส่งกุญแจให้กับเจ้านาย เพราะได้รับคำสั่งให้มาตามดูแลรับใช้คุณชายสาม ดังนั้นหากไม่ทำตามคำสั่งเกรงอาญานายหญิงจะลงกบาล
“ไม่มีแต่ฉันไม่ชอบให้คนติดตาม” นั่นคือสิ่งที่เป็นสิงหราชเขาบอกกับคนขับรถเสียงเข้มบ่งบอกสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ หาได้ล้อเล่นชวนหัวไม่
“ผม...” คมเข้มหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ เสมองไปทางนายหญิงและนายผู้ชายที่ยืนอยู่รอส่งบุตรชายคนกลางอยู่หน้าตึกคฤหาสน์มังกรอันยิ่งใหญ่อย่างเกรงอาญา
“ไม่ต้องเรื่องมากนายคมเข้มรับรองนายจะไม่ตกงานถ้าทำตามคำสั่งฉัน แต่ถ้าไม่ทำนี่สิ...ฉันคงไม่รับรองว่านายจะได้ทำงานอยู่ที่คฤหาสน์มังกรอีกหรือเปล่า” สิงหราชขู่แต่ถึงแม้เขาจะร้ายกาจ ทว่าคนอย่างเขาไม่เคยทำร้ายคนที่อ่อนแอกว่า อย่างน้อยๆ คมเข้มคงต้องมีครอบครัวที่ต้องส่งเสียเลี้ยงดู ดังนั้นเขาทำไม่ลง
“ครับๆ” คมเข้มยอมจำนน แล้วส่งกุญแจรถให้กับคุณชายสามจากนั้นจึงถอยห่างเล็กน้อย
“แค่นี้แหละทำมาอิดออด เอ้านี่...เอาไปใช้” สิงหราชดึงธนบัตรสีเทายัดใส่กระเป๋าเสื้อเชิ้ตสีขาวของคมเข้ม คนขับรถค้อมศีรษะให้เพื่อเป็นการขอบคุณ จากนั้นคุณชายสามเดินอ้อมตัวรถไปฝั่งคนขับ สอดตัวเองเข้าไปในห้องโดยสาร แล้วจึงทะยานยานพาหนะสีดำสุดหรูออกจากบ้านไป
จริงๆ แล้วเขาไม่ชอบรถขนาดใหญ่แบบนี้ เพราะคิดว่าไม่เหมาะกับตนเองโดยสิ้นเชิง อย่างสิงหราชต้องเหมาะกับรถสปอร์ตสมรรถนะแรงๆ ถึงจะถูก แต่ไม่เป็นไรคันนี้ก็ใช้แก้ขัดไปก่อนเพราะตนเพิ่งกลับมาประจำอยู่ที่เมืองไทยอย่างถาวร จากนั้นค่อยมองหารถที่เหมาะกับเขาก็แล้วกัน
ในชั่วโมงต่อมาที่ผู้ชายหล่อเข้ม หากว่าเร้าสุดใจขาดดิ้นจอดรถหน้าโรงแรมซีดรากอน ร่างสูงสง่าก้าวลงจากรถยนต์คันหรู กระชับชุดสูทสีขาวที่เขาบรรจงเลือก เพื่อมาดคุณชายจากนั้นจึงโยนกุญแจให้กับพนักงานรับรถ และคนพวกนี้ทราบดีว่าเขาคือใครในสกุลเฉิน ชายหนุ่มกระตุกยิ้มพร้อมกับยักคิ้วข้างหนึ่งให้กับเด็กรับรถแต่งยูนิฟอร์มเป็นระเบียบของทางโรงแรม จากนั้นจึงก้าวไปยังจุดนัดหมายซึ่งเป็นที่รวมตัวเหล่าบรรดาคุณชายทั้งสี่ คือผับเรดดรากอน
น้องชายคนเล็กกับบิดาของเขาช่างบริหารที่นี่ได้อย่างลงตัว โดดเด่นตั้งแต่ทางเข้าที่จัดฮวงจุ้ยได้ตามหลักศาสตร์ของจีนโบราณ ทั้งน้ำตกที่พ่นออกจากปากมังกรในสระทรงกลมหน้าโรงแรม ทุกสิ่งทุกอย่างไม่มีมุมหรือเหลี่ยมให้ทิ่มแทงสมาชิกในองค์กรอันสูงสุดในการจัดการอย่างชาญฉลาด
และสิงหราชก็ถูกวางตัวให้มาบริหารงานยังโรงแรมเจ็ดดาว อย่างซีดรากอนร่วมกับน้องชาย หลังจากกิจการอิเล็คโทรนิกส์ ถูกขายทอดตลาดไปจนหมด เพื่อลดภาระการบริหาร สู้นั่งกินดอกเบี้ยจากธนาคารแทนดีกว่า บุตรชายคนที่สามอย่างเขาภาวนาให้ตัวเองจับจดอยู่กับที่ได้นานเพื่อร่วมกันกับน้องชายบริหารงานกิจการให้เจริญรุ่งเรืองยิ่งๆ ขึ้นไป
ระหว่างที่คุณชายสามก้าวย่างไปตามทาง เขาก็มองเห็นว่าบรรดาแขกสาวสวยต่างทยอยกันเดินลงไปยังชั้นใต้ดิน ซึ่งเป็นที่บัญชาการผับเรดดรากอน สายตาสาวสวยทั้งสายต่างทิ้งความเย้ายวนเพื่อยั่วเขา แต่ละนางไม่ธรรมดาในการเชิญชวนผ่านสายตาหวานหยาดเยิ้มของตน
เมื่อเข้าไปถึงด้านในซึ่งพบว่าแสงสีเสียงช่างเรียกร้อง และกระตุ้นความคึกคะนองในเลือดชายฉกรรจ์เช่นเขาให้โลดแล่นและยักย้ายไปกับจังหวะเพลงที่ถูกเปิดผ่านเครื่องเสียงชั้นดี ไม่ว่าชายหนุ่มเดินผ่านจุดใดต่างก็ถูกแทะโลมด้วยสายตา เขาไหวหวั่นนิดๆ แต่ไม่มากเพราะสาวสวยทุกนางต่างไม่โดดเด่น ด้วยธีมการแต่งกายสำหรับงานปาร์ตี้คืนนี้คือสีดำ เซ็กซี่ เพราะเป็นสีโปรดของสิงหราช เขาชอบผู้หญิงแต่งชุดสีดำ ไว้ผมยาว เส้นผมจะย้อมหรือจะดัด แล้วแต่เสน่ห์ที่พวกเธอจะดึงออกมาบริหารหว่านเสน่ห์ต่อเพศตรงข้าม
แต่ละนางช่างงดงามสะท้านได้ใจ กับการแต่งกายที่เน้นสัดส่วน ไม่ว่าเว้าหรือโค้ง สมส่วนล้วนได้รูป ไม่เน้นสะสมไขมันให้รำคาญใจ สิงหราชยังไม่รู้สึกการตั้งชูชันน้องเขายังอยู่นิ่งสนิทไม่สะท้านๆ สะเทือนต่อเสน่ห์ที่โปรยมาทุกทิศทุกทางสาวๆ พวกนั้นยังไม่มีอานุภาพต่อร่างกายเขาขนาดนั้น แม้พวกเธอสวยบาดใจมากเพียงใดก็ตาม หรือเพราะเขาเห็นผู้หญิงมาทั่วโลก จึงไม่มีสาวสวยคนใดได้ใจไปง่ายๆ โลกช่างสร้างผู้หญิงมาคู่กับความงดงามเขามองจนละลานตา และไม่ลืมส่งยิ้มหวานให้กับพวกเธอในแบบที่ดีที่สุดสำหรับสิงห์หนุ่มหลากอารมณ์
“ไง...อีเกิ้ลพี่ไทเกอร์ กับพี่ดรากอนมายังหรือยัง” ลำแขนแกร่งวางลงบนไหล่ผึ่งผายของน้องชายคนเล็ก ที่กำลังเคลิ้มไปกับลีลาส่ายสะโพก สะบัดเส้นผม ส่งตาหวานกับบรรดาสาวสวยซึ่งเป็นแขกคนสำคัญในงาน
“อ้าว...พี่เลโอมาแล้วเหรอผมไม่ยักเห็น” อินทรีน้องเล็กละสายตาจากสาวสวยชุดดำ ที่กำลังลิงโลดชั่วครู่ ปัดดวงตาพราวระยับมองมาทางพี่ชาย
“นายจะเห็นพี่ได้ยังไงในเมื่อนายกำลังมองนม มองก้นสาวๆ อยู่” ว่าแต่น้องพี่ก็ไม่ต่างกัน อ้าว...ก็ในเมื่อสาวๆ แต่งตัวมาให้ผู้ชายมอง เขาก็ต้องมองเป็นธรรมดา และน้องชายคนเล็กใช่ย่อยเสียที่ไหน ทั้งขี้อ้อนทะเล้นน่ารักปานนี้ สาวๆ ที่ไหนย่อมหลงใหลเป็นธรรมดา อย่าว่าแต่สาวแท้เลย สาวเทียมเก้งกวาง ก็ยังไม่วายหมายตาน้องชายคนเล็ก
บทล่าสุด
#116 บทที่ 116 ตอนที่ 73 เกิดข้อผิดพลาด ลงตอนซ้ำ
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#115 บทที่ 115 ตอนที่ 115
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#114 บทที่ 114 ตอนที่ 114
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#113 บทที่ 113 ตอนที่ 113
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#112 บทที่ 112 ตอนที่ 112
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#111 บทที่ 111 ตอนที่ 111
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#110 บทที่ 110 ตอนที่ 110
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#109 บทที่ 109 ตอนที่ 109
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#108 บทที่ 108 ตอนที่ 108
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#107 บทที่ 107 ตอนที่ 107
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













